Nordapintzelo

Dakizuenez pertsonaia hau Serantes eskolako maskota dugu.Eta bera da gure euskararen bultzatzailea. Ipuin hau erabili ahal duzue eskolan zein etxean. ||
 * Kaixo lagunok :hona hemen Pintzeloren ipuina lehen hezkuntzarako egokituta.

1



Kaixo ni pintzel bat naiz, nire izena Pintzelo da.

2



Ez naiz hemengoa Kolorand izeneko herrian jaio nintzen, baina ez galdetu non dagoen oso zaila baita azaltzea. Kontatu ahal dizuet, ordea, nire herria zoragarria dela den-dena kolorez beterik, handik eta hemendik pote pintura, kolore guztietakoak, kaleetan bazterretan zein plazetan pilatuta daude poteak. Izan ere norabide guztietan koadroak, pintzelak, arrabolak eta abar ikus daiteke. Nire herria oso alaia eta koloreduna da.

3



Kolorand herrian jaio nintzen otsailaren 27an. Jaio nintzenean nire amama Pitxoletak esan zuen: -Begira ezazue zelako xerlo ilehoria daukan! Oso berezia izango da umetxo hau! Ni jaio nintzen egunean nire familia poz-pozik zegoen.

4

Nire familia ez da edozein familia oso arbaso famatuak baititut: -Aitite Mitzi artista zen eta amama Pintzakik pintzelak eta brotxak konpontzen zituen. Amama oso trebea zen, den dena konpontzen zuen. Aitite Mitzi eta amama Pintzaki nire aitaren gurasoak ziren.

5



Aitite Brotz, amaren aita, pintorea zen oso alaia eta humore onekoa. Amama Pitxoletak, amaren ama, gustu handiz dekoratzen zuen dena.

6

Nire aita irakaslea da bere izena Arti da eta nire ama Colag, pintura denda batean egiten du lan. Txikitan, aitite Brotzen etxean askotan ibili ohi nintzen salto saltoka pintura poteen gainetik.

7

Behin pintura berdea zeukan pote baten barruan erori nintzen eta handik atera ezinda, izutu eta negarrez hasi nintzen. Nire senideak korrika etorri ziren nire negarrak entzutean baina pote barruan berde berde ikustean barrez hasi ziren, bai, bai, nitaz barrezka. Ordutik daukat nire ilea berdea xerlo ilehoria izan ezik. 8

Hala ere gertaera bitxia nire aitite Mitziren etxean gertatu zitzaidana. Aititek mila koloretako ortzadarra zeukan. Kolore askotako disko itxurako zerbait zen eta bira egitean poza, tristura edo ariman ezkutatzen den edozein sentimendu sorrarazten zituen. Eta noski, bertan nengoen ni. Diskoa hartu eta eragin egin nuen abiadura handiz: hegan egin, mila abentura bizi, loreen kolore guztiak izan... eta beste hainbat gauzetaz egin nuen amets. Eta bat-batean argi ikaragarri batek itsutu eta lurrera bota ninduen. Diskoa erori eta apurtu egin zen.

9



Harrez gero ez naiz pertsona berdina. Zerbait pentsatu eta halaxe gertatzen da: hegan egin nahi nuela, hegazkin antzeko zerbait bihurtzen nintzen. Mendiarekin amets egin eta Everest bera bihurtzen nintzen. Egun horretan beste munduak ezagutzea erabaki nuen. Familia bildu eta nire erabakia jakinarazi nien: hiru egun barru colorlandik alde egingo nuela.

Eta horrela hasi zen nire abentura. Garai hartan hiru lau brotxakada baino ez neukan, ez dakit zuen neurrian zenbat izango den, baina hemen nagoenez bizitzen laster jakingo dugu. Laster bosgarrena beteko dudala uste dut zirrara berezia antzematen dudalako nire ileetan.